ЖИВОТ СО БОЛКА

Паметам се... Имам околу 5 години, главата ме боли толку многу и повраќам во бањата на баба ми. Мама со едната рака ми ја држи косата а со другата челото. Паметам се... Мекоста на рацете на мама, студените плочки под нозете, мирисот на сапунот во бањата, но пред се болката- парализирачка, остра, страшна болка- илјадници ножеви ми го сечат мозокот. Тоа е моето најрано сеќавање од детството. А ова не е единствен настан, паметам се... Рацете на кад'ната комшивка обоени со к'на кои ми поминуваат нежно по лицето и главата. Нејзиниот глас кој тивко шепка некаква за мене неразбирлива молитва. Солта која ми ја дава да ја лизнам. Паметам се... Сите вечери кои ги поминав скриена под масата бегајќи од светлината на јаките жолти сијалици... 

Не ме сваќајте погрешно. Јас имав прекрасно детство дури идилично но секој ден со болка е силно врежан во моето сеќавање до најситниот детал и фрла сенка врз останатите денови. 

Мислам дека разбравте до сега. Јас имам мигрена. Ова е факт кој континуирано се обидувам да го заборавам, а кој постојано ме потсетува на мојата ранливост и на границите на моето тело. Мигрената ме спушта на земја кога ќе полетам, ме враќа кон вистинските вредности кога ќе ги заборавам. Таа е мојата слабост и мојата супер-моќ. 

Со текот на годините се научив како да се справувам со неа, како да го чувам моето тело за таа да биде послаба и поретка. Како да се справам со неа кога ќе се појави. Но во ниеден момент не се помирив со фактот дека таа ќе биде постојано дел од мојот живот.

Затоа постојано истражувам, читам за медицината, за алтернативната медицина, за исхраната, за вежбањето, за медитацијата, за хормоните. Истражувам, читам и се надевам... 

Pain is a physical thing. Pain is of the body and it is good for you. When I say, “Pain is good for you,” I am not blessing you with pain. Pain is good for you because right now, you do not have the necessary intelligence to preserve your body if there is no pain in you...Pain is just there in the body. Suffering is something that you create. But you need not create it. If you are aware, you will not create suffering for yourself. The only reason why anyone would create suffering for himself is because he is unaware.

Sadhguru 

Понекогаш посакувам да ја немам болката, да сум некој друг. Се прашувам која е причината за моето страдање. Си мислам дека не е фер. Особено кога нападот е јак како денес, или кога трае со денови а не смеам да пијам лекови, или кога едноставно лековите не делуваат. Но кога се ќе помине  знам дека болката е неразделив дел од мене, и кога не би била тука јас не би била човекот кој сум денес. Јас верувам во судбина, во причина и во карма. Еден ден можеби ќе ја разберам мојата.

За денеска планирав друг пост, мотивирачки и ентузијастички, но плановите се сменија. Денеска мојот мигренозен напад беше еден од оние кои се паметат. Вечера малку подоцна од нормално, чад од цигари, чашка лош коњак, в кревет многу подоцна, и многу, многу стресна недела беа лоша комбинација. Денеска пак се потсетив дека треба да си го слушам и чувам телото подобро. Денеска пак се потсетив дека не смеам да си правам стрес за минливи и небитни работи. Едниствено битни се луѓето околу нас, најблиските, оние кои ни ја држат раката кога сме слаби, кои го разбираат нашето страдање и чие тивко присуство ни дава сила да пребродиме се. На нив сакам да се заблагодарам и сакам сите да ве потсетам да го направите истото. Избројте ги своите благослови и заблагодарете се. Не грижете се- тоа што е за вас нема да ве одмине!

Се читаме пак во Недела...